Elinor op vrijdag

Weet je wie hun haar echt serieus nemen? De Sikhs.
Guru Gobind Singh heeft de Sikhs in 1699 opgedragen dat ze hun haar niet meer mochten knippen, zowel hoofdhaar als baard. Nee, zelfs niet een beetje bijscheren nee. Het is een extern symbool van toewijding aan hun orde en uit respect voor de goddelijke schepping. Het ongeschoren haar heet Kesh en is een van de vijf K’s of kakkars, vijf ‘items of faith’ volgens sikhiwiki.com waaraan Sikhs als Sikhs te herkennen zijn. De Kesh groeit en het groeit en het groeit. Het wordt dagelijks twee keer gekamd, opgerold tot een knot en vastgezet met een Kanga (de tweede K, de houten kam). De fysieke bezigheid van het kammen herinnert de Sikhs eraan dat zij niet onsterfelijk zijn, dat álles vergankelijk is. Daarna ‘kroont’ de Sikh zichzelf met een tulband die hem/ haar eraan herinnert dat zij hun lusten moeten temmen. Het niet-honoreren van het haar is een kardinale zonde, het is zo schaamtevol als incest. Je mag de Kesh wassen met curd, een soort yoghurt (?).
Al dat haar, soms een meter of anderhalf, moet natuurlijk onderhouden worden. Niet zo zeer religieus als wel cultureel ingegeven is het in-oliën van het haar. Alvorens het te wassen wordt de hoofdhuid gemasseerd met bijvoorbeeld kokosnoot- of arganolie en door het haar gekamd. Het blijft enige tijd zitten (van 20 minuten tot een uur) voor het weer wordt uitgekamd en gewassen.

Tegenwoordig schijnen jonge Sikhs hun haar toch vaak te knippen, dat heeft te maken met de tijd die in het intensieve onderhoud gaat zitten en de peer pressure er ‘normaal’ uit te zien. Sommigen zien de tulband voor de makkelijkheid als een van de Kanga’s, niet het haar.

Hoewel interessant zijn er veel dingen nóg interessanter aan de Sikhs dan hun haar. Sikhism heeft bijvoorbeeld een grote rol gespeeld in de liberalisering van vrouwen in India, al in 1500 AD hadden vrouwen veelal dezelfde status als mannen.

——————-

* De rest van de K’s. De Kara (3) een (stalen) slaven armband die de onbreekbare band met god symboliseert. De Kachhera, k nummer vier, is katoenen ondergoed, ‘a sign of a soldier; ever ready, dignified and highly mobile.’ En de laatste K: de Kirpan; is een klein zwaard, waarmee de soldaat de zwakken en behoeftigen moet beschermen.

.

« vorige - volgende »