Elinor op zondag

De Drie Gezusters (Bodemsweg 2, nog even)

Het gevoel van overrijpe peren die onder je voeten wegploffen
Het gevoel van een peer die op je schouder ploft
Het gevoel van een peer die naast je ploft

Kim op zondag

Zondag
Oma is jarig. Lees verder

Elinor op zaterdag

Dit lag bij ons voor de deur.
photo (2)

Kim op zaterdag

Als je oud wordt, word je bang. Tenminste, ik kan me dat van vroeger helemaal niet herinneren, bang zijn. Maar sinds ik de 25 ben gepasseerd ben ik bang. Bijvoorbeeld. Ik heb hoogtevrees gekregen. Alsof het een besmettelijke ziekte is. Lees verder

Elinor op vrijdag

photo (1)

Kim op vrijdag

Vrijdag
Ik ga naar Roosendaal om mijn ouders te helpen met het leegruimen van de grote loods achter het huis. Ze hebben een eigen bedrijf, mijn ouders, en er komt een nieuw dak op de loods die ze gebruiken om bouwmaterialen op te slaan, fietsen te stallen en auto’s te parkeren. Lees verder

Elinor op donderdag

Target

Pak schaamt zich voor het rennen, laat wat lucht z’n stijve boord in stromen. Hij kijkt op z’n klokje, ontspant zijn schouders zichtbaar, kijkt de trein na. Jij hebt je kans gemist, denkt Pak, en hij loopt vrolijk naar de Starbucks.

Kim op donderdag

Ik zat vandaag met Bonnie ‘Prince’ Billy op het terras, ik had geen idee wie de man was, maar toen ik ’s avonds bijna moest huilen tijdens zijn concert baalde ik dat ik geen intelligente vragen had gesteld of een foto had gemaakt. Wie zou me geloven?

Huil hier mee.

Elinor op woensdag

Op de route naar een van mijn werkgevers ligt de PC Hooftstraat. Ruim voordat Estelle Gullit née Cruijff haar Platinum Members Card heeft getrokken fiets ik er doorheen. De best geklede bediendes van Nederland staan, veelal rokend in groepjes, te wachten tot de man/vrouw met de sleutel komt. Lees verder

Kim op woensdag

Mensen in de wachthokjes op stations zien er altijd uit alsof ze alle tijd van de wereld hebben.

Woensdag

Elinor op dinsdag

De fietsrij: ik ben op tijd maar niet zó op tijd dat ik rustig aan kan doen. Dat ik me bij de bravere burgers in de fietsrij moet begeven heeft niets te maken met mijn milder wordende aard. Maar door het kinderzitje met windscherm voorop pas ik niet meer tussen de studentenkrotten of ondeugender Zuid-As medewerkers. Lees verder

Kim op dinsdag

Soms lig ik op bed en kijk uit het raam. Gewoon naar buiten. Naar de mensen op het terras van het café aan de overkant (waar wij gewoon op onze eigen wifi kunnen, zo dichtbij is het), naar de studenten die voorbij fietsen, naar de werkmannen van de garage naast ons, naar de miauwende poes van de overburen die zichzelf altijd buitensluit,… Lees verder

Elinor op maandag

photo
7:47 – aan de andere kant van de straat zoefde een man in een strak grijs pak weg op een longboard, zijn rechterhand deed ‘thumbs up’ naar niemand in het bijzonder. Schuin achter hem liep een gebogen Javaan met aan een touw een grote witte hond met roodomrande ogen die Bullseye had kunnen heten.

Kim op maandag

Maandag
Dit is niet onze kat. Maar vanmorgen stond hij wel op de eettafel om het melkschuim van mijn koffie af te eten. Het is onze eigen schuld, want soms geven we hem een kommetje melk. Lees verder